Κάθε φως γεννιέται μέσα από μια σκιά.
Κάθε ψυχή κουβαλά μια ιστορία που δεν ειπώθηκε.
Η θεραπεία αρχίζει εκεί όπου το ασυνείδητο ζητά να γίνει λόγος
εκεί όπου το κρυμμένο βρίσκει μορφή
και το σκοτεινό αρχίζει να φωτίζει τον δρόμο προς τον εαυτό.

Μέσα μας υπάρχει ένας τόπος σιωπής.
Ένα βάθος όπου συγκεντρώνονται όσα κάποτε δεν αντέξαμε να δούμε.
Επιθυμίες που δεν ειπώθηκαν, συναισθήματα που απωθήθηκαν,
λέξεις που έμειναν μετέωρες.

Δεν χάθηκαν απλώς βυθίστηκαν.
Κι από εκεί, κάτω απ' το φως της συνείδησης, συνεχίζουν να καθορίζουν τις κινήσεις μας.

Το ασυνείδητο δεν είναι εχθρός, είναι η μνήμη του εαυτού.
Είναι η σκιά που, όσο την αποφεύγουμε, τόσο μεγαλώνει.
Η ψυχοθεραπεία είναι η ήρεμη πορεία προς αυτή τη σκιά
ένα ταξίδι επιστροφής στα κρυμμένα σημεία της ψυχής,
ώστε να πάρουν μορφή, να ακουστούν, να γίνουν φως.

Και τότε κάτι αλλάζει.
Δεν γινόμαστε "άλλοι", αλλά πιο αληθινοί.
Το σκοτάδι δεν σβήνει αποκτά νόημα.
Κι εκεί, ανάμεσα στο φως και τη σκιά,
αρχίζει να γεννιέται η επίγνωση.